અય અલી (અ.સ.) તમારૂં મકામ કઅબા જેવું છે. લોકો તેની ઝિયારત માટે જાય છે, તે લોકો પાસે જતું નથી
પવિત્ર પયગમ્બર (સ.અ.વ.)ના ઝમાનામાં અમો મુનાફિકોઓને ઓળખી શકતા ન હતા સિવાય કે અલી (અ.સ.) પ્રત્યેના બુગ્ઝ અને આપ (અ.સ.) ના ફ્રરઝંદો પ્રત્યેના બુગ્ઝ થકી
અય અલી! તમે જન્નતમાં હશો અને તેના બંને છેડાઓના માલિક હશો
હું ઈલ્મનો ખઝાનો છું અને અલી (અ.સ.) તેની ચાવી. છે. જેને પણ ખઝાનો જોઈતો હોય તેણે તેની ચાવી તરફ જવું જોઈએ
અલી ઈબ્ને અબી તાલિબ (અ.સ.)ના ટીકાદારો સામે એક દલીલ

અલી ઈબ્ને અબી તાલિબ (અ.સ.)ના ટીકાદારો સામે એક દલીલ

 

મુસલમાનોનું એક જૂથ અમીરૂલ મોઅમેનીન અલી ઈબ્ને અબી તાલિબ (અ.સ.)ના મઅસુમ વ્યકિતત્વને નુકશાન  પહોંચાડવા કોશીષ કરતું રહે છે. તેઓના અલી ઈબ્ને અબી તાલિબ (અ.સ.)ના સ્થાનને નીચા દર્શાવવાના પ્રયત્નોનો હેતુ કોઈપણ ભોગે પોતાના નેતાઓ, બની બેઠેલા ખલીફાઓને અને પયગમ્બર (સ.અ.વ.)ની પત્નિઓને સારા દર્શાવવાનો છે.

 

જવાબ:

અલી ઈબ્ને અબી તાલિબ (અ.સ.) વિરૂધ્ધ દ્રેશપુર્ણ અને નુકસાનકારક વાતો સંપૂર્ણપણે ગેરમાર્ગે દોરનારી અને મુસલમાનોને ગુંચવણમાં નાખનારી છે. આ પ્રકારની વાતો બની બેઠેલા ખલીફાઓ સાથે અને (પયગમ્બર સ.અ.વ.)ની પત્નિઓ અને સહાબાની તરફેણમાં કરવામાં આવે છે. અને આ પ્રકારની વાતો વડે અલી ઈબ્ને અબી તાલિબ (અ.સ.)ને ઈલાહી હકથી દૂર કરનારી છે. આ જુઠાણું એ કારણે ચાલ્યુ કેમ કે મુસલમાનો અજ્ઞાનતાના કારણે સત્યથી જાણકાર ન હતા અથવા ઐતિહાસિક હકીકતો જાણવામાં રસ ધરાવતા ન હતા. હકીકતો તરફ ધ્યાન દોરવાથી તેઓએ તેમના સત્તાની ભૂલને અનુભવી અને પસ્તાવો કર્યો.

 

ઈમામ મોહમ્મદે બાકીર (અ.સ.) ભટકી ગયેલા મુસલમાનોને રસ્તો બતાવે છે

 

રિવાયત છે કે સાલીમ ઈમામ બાકીર (અ.સ.) પાસે આવ્યા અને કહ્યું હું તમને તે વ્યકિત વિષે પુછવા આવ્યો છું.

ઈમામ (અ.સ.) એ ફરમાવ્યું: કોના વિષે?

સાલીમ: અલી બીન અબી તાલિબ (અ.સ.)

ઈમામ (અ.સ.): કઈ બાબત વિષે?

સાલીમ: તેમની ભૂલો - (અલ્લાહ માફ કરે) વિશે.

ઈમામ (અ.સ.): તે હદીસો કહે જે તારી પાસે રાવીઓ દ્વારા પહોંચી છે.

ઈમામ (અ.સ.): વધુમાં કહ્યું: શું તમારી પાસે આ હદીસ પહોંચી છે કે ખૈબર ની જંગના દિવસે અલ્લાહના પયગમ્બરે અન્સારનો અલમ સાદ બીન માઝને આપ્યો હતો અને તેનો હુમલો                          હલાવવામાં આવ્યો હતો? પછી આપે ઉમર ઈબ્ને ખત્તાબને મુહાજીરના અલમ સાથે મોકલ્યા? સાદને ઘાયલ સ્થિતિમાં લાવવામાં આવ્યા અને ઉમર એ હાલતમાં પાછા આવ્યા કે તેઓ તેમના સાથીઓને નામર્દ કહેતા હતા અને તેમના સાથીઓ તેમને નામર્દ કહેતા હતા.

 

આવું મોહાજીર અને અન્સારોએ કર્યું ત્યાં સુધી કે આપ (સ.અ.વ.) એ ત્રણ વખત ફરમાવ્યું કે હું આવતી કાલે એવી વ્યકિતને અલમ આપીશ કે જે જોશીલો હશે અને મૈદાને જંગમાંથી નહી ભાગે. અલ્લાહ અને તેના પયગમ્બર તેને ચાહે છે અને તે અલ્લાહને અને તેના પયગમ્બરને ચાહે છે.

 

સાલીમે કહ્યું: હા, સમગ્ર ઉમ્મત પણ સહમત છે કે પયગમ્બર (સ.અ.વ.)એ તેમ કહ્યું.

ઈમામ (અ.સ.): અય સાલીમ! અગર તું કહે કે અલ્લાહ અલી (અ.સ.)ને ચાહે છે પણ અલ્લાહ જાણતો નથી કે અલી (અ.સ.) શું કરશે તો તમે બેઈમાની કરી કહેવાય અને જો તમે એમ કહો કે અલ્લાહ અલી (અ.સ.)ને ચાહે છે અને અલ્લાહ પણ જાણે છે કે તેઓ શું કરશે તો પછી તેને ન જોયા તેમાં શું ખતા છે?

સાલીમ: મને ફરીથી કહો.

ઈમામ (અ.સ.) એ તેને ફરીવાર ફરમાવ્યું.

સાલીમ: હું સીત્તેર વરસ સુધી ગુમરાહીની હાલતમાં અલ્લાહની ઈબાદત કરતો હતો.

(અલ એહતેજાજ, ભાગ-2, પાના નં. 328)

આ બનાવ ઘણા અગત્યના મુદ્દા તરફ ધ્યાન દોરે છે:

  1. અલી બીન અબી તાલિબ (અ.સ.) અલ્લાહ અને તેના નબી (સ.અ.વ.)ને ચાહે છે અને તેમના ચહીતા છે. તે કારણે ઈસ્લામનો અલમ તેમને આપવામાં આવ્યો હતો.
  2. જે લોકોને અલી (અ.સ.) પહેલા અલમ આપીને મોકલવામાં આવ્યા હતા તેઓ આ ગુણો ધરાવતા ન હતા.
  3. જો અલી બીન અબી તાલિબ (અ.સ.)ના દુશ્મનો એવી ખબરો ઘડી કાઢે કે અલી (અ.સ.)એ પયગમ્બર (સ.અ.વ.) અથવા જનાબે ફાતેમા (સ.અ.)ને ગુસ્સે કર્યા અથવા કોઈ ભૂલ કરી જેવું કે દારૂ પીવું (મઆઝલ્લાહ) તો આપણે જાણવું જોઈએ કે આ એ ખૂબજ વધારે દુશ્મનાવટ અને ઈર્ષાનું પરિણામ છે જે અલી બીન અબી તાલિબ (અ.સ.)ના એ સદગુણોને કારણે છે.
  4. મોટા વિધ્વાનો અને તેમની કિતાબોનું નામ આપવું એ સાબિત નથી કરતું કે અલી બીન અબી તાલિબ (અ.સ.) એ દીનમાં ભૂલ (મઆઝલ્લાહ) કરી. કારણકે અલી બીન અબી તાલિબ (અ.સ.)નું અલ્લાહ અને તેના રસુલ (સ.અ.વ.)ના હુકમ મુજબ ચાલતા હોવાની અને તેઓ સાચા હોવાની (અલી હકની સાથે છે) અને કુરઆન  અલી અ.સ.નું  મઅસુમ હોવું બાબતે ગવાહી આપે છે.(સુ. અહઝાબની આયત 33 , આયતે તત્હીર)
  5. જે લોકો અલી બીન અબી તાલિબ (અ.સ.)ની આ કહેવાતી ભૂલો અને ક્ષતીઓથી આંચકો અનુભવે, ચાહે નિર્દોષતાથી અથવા અન્ય કોઈ રીતે, તેમને અમે કહેવા માંગીએ છીએ કે આવા અહેવાલોથી ગભરાવ નહીં. કોઈના વ્યકિતત્વ પર મરણતોલ હુમલો કરવાની આ પ્રથા એટલી જૂની છે કે જેટલો આપણો મઝહબ જૂનો છે. અગાઉની ઉમ્મતોએ માનનીય ફરીશ્તા જીબ્રઈલ કે જેની માઅસુમીય્યત વિશે કોઈ શંકા નથી તેમને પણ આમાંથી બાકાત ન્હોતા રાખ્યા. જ. જીબ્રઈલ પર ખોટો આરોપ હતો કે તેઓ બની ઈસ્રાઈલ માટે ખરાબ સમાચાર લાવવાવાળા ફરીશ્તા હતા. અલ્લાહે આ ઘટનાની પવિત્ર કુરઆનમાં બે જગ્યાએ નોંધ લીધી છે. “તું કહે કે જે કોઈ જીબ્રઈલનો દુશ્મન હશે (તે અલ્લાહનો દુશ્મન છે) કારણ કે જીબ્રઈલ તે છે કે જેણે અલ્લાહના હુકમથી તારા દિલ પર તે કુરઆન ઉતાર્યું છે, જે પોતાની પહેલાની કિતાબોની સત્યતા બતાવનાર છે અને ઈમાન લાવનારાઓ માટે હિદાયત અને ખુશખબર છે. જે કોઈ અલ્લાહ તથા તેના ફરિશ્તા તથા તેના રસૂલો તથા જીબ્રઈલ તથા મીકાઈલનો દુશ્મન છે તો નિસંશય અલ્લાહ પણ તે નહિ માનનારાઓનો દુશ્મન છે.” (સુ. બકરહ, આયત 97-98)

 

માત્ર જ. જીબ્રઈલ જ નહીં પરતું પયગમ્બર મુસા (અ.સ.) સાથે પણ ઘણા જૂઠ અને આક્ષેપોને જોડવામાં આવ્યા જેનો અલ્લાહે કુરઆને મજીદમાં ઉલ્લેખ કર્યો છે:

 

“અય ઈમાન લાવનારાઓ! તમે તેમના જેવા ન થાઓ કે જેમણે તકલીફ (ઈજા) આપી પછી અલ્લાહે તેઓના આળોમાંથી તેને નિર્દોષ ઠરાવ્યો હતો, અને તે અલ્લાહની પાસે માનવંત હતા.” (સુ. અહઝાબ, 69)

 

જે લોકો કુરઆનથી પરિચિત છે તેઓ ગવાહી આપશે કે પવિત્ર પયગમ્બર (સ.અ.વ.)ને પણ મુનાફીકો, અસ્હાબો, પત્નિઓ અને એહલે કિતાબ દ્વારા મેણા મારવામાં આવતા અને તોહમતો મૂકવામાં આવી હતી.

 

આ બધું ધ્યાનમાં લીધા પછી એમ કહેવા પર મજબુર છીએ કે જો અલી બીન અબી તાલિબ (અ.સ.)ની ભૂલો અને ક્ષતિઓ વિશે વાતો ફેલાવવામાં આવતી હોય તો અલી (અ.સ.) સારા લોકોના સાથી છે અને તેમનો અજ્ર અનેક ગણો વધશે. જે લોકો આ જુઠાણા છતાં આપ (સ.અ.વ.) પર ઈમાન રાખશે તેમનો અજ્ર પણ અનેક ગણો વધશે.

 

ખૈબરનો બનાવ એહલે સુન્નત દ્વારા:

અમીરૂલ મોઅમેનીન (અ.સ.) એ ખૈબરના દિવસે કૌમને નજાત અપાવી તેનો વ્યાપક ઉલ્લેખ એહલે સુન્નત (જેને ભૂલમાં સુન્ની કહેવામાં આવે છે) અને તેમના ફલાણા ફલાણા એ કર્યો છે.

 

આ બનાવના ઘણા દાયકાઓ પછી પણ અલી ઈબ્ને અબી તાલિબ (અ.સ.)ને આ સન્માન કે જે અલ્લાહ અજ્જવઝલ્લ અને તેના નબી (સ.અ.વ.)એ આપ્યું હતું તેની સહાબા ઈર્ષા કરતા હતા. તેઓ એ ક્ષણ કે જ્યારે પયગમ્બર (સ.અ.વ.) એ ઈલાહી હુકમથી ઈસ્લામનો અલમ અલી (અ.સ.)ને સોંપ્યો અને અલ્લાહ તથા તેના નબીના ચાહનાર તથા અલ્લાહ અને નબીની મોહબ્બતના મેળવનાર જાહેર કર્યા તે ક્ષણ માટે સહાબા પોતાની સઘળી સંપત્તિ, સત્તા અને સ્થાન કુરબાન કરવા તૈયાર હતા. ઘટાનાની વિગતમાં ઉંડા ઉતર્યા વગર, રસ ધરાવતા વાંચકો માટે અમે એહલે સુન્નતના સૌથી મહત્ત્વના સંદર્ભોનો ઉલ્લેખ કરીએ છીએ.

અ) સીહાહે સીત્તામાં:

  1. સહીહ બુખારી, સફર અને જેહાદની કિતાબના, પયગમ્બર (સ.અ.વ.)ની સહીહ હદીસો નં. 2475 અનપ 3009. તેમણે તેનો ઉલ્લેખ કિતાબે ખિલ્કતના પ્રકરણ અલી ઈબ્ને અબી તાલિબ (અ.સ.)ના અખ્લાકમાં પણ કર્યો છે.

 

  1. સહીહ મુસ્લીમની કિતાબે સફર અને જેહાદની હદીસ નં. 132 અને સહાબાના અખ્લાકની કિતાબના પ્રકારણ અલી ઈબ્ને અબી તાલિબ (અ.સ.)ના અખ્લાકમાં હદીસ નં. 32, 33, 34 અને 35.

 

  1. સહીહ તીરમીઝીની હદીસ નં. 3724, હઝરત અલી (અ.સ)ના અખ્લાકમાં
  2. સહીહ ઈબ્ને માજાની હદીસ નં. 118 પ્રકારણ: સહાબાના અખ્લાક.
  3. સોનને અબી દાઉદ, ભાગ-10, પા. 320.
  4. નીસાઈની ખેસાલના પાના નં. 4-6, જેણે તેનો ઉલ્લેખ પોતાની સુન્નહમાં નથી કર્યો જે ઘણી આશ્ચર્યજનક વાત છે કેમકે તેણે તેનો ઉલ્લેખ અલ ખસાઈસમાં વિસ્તારથી કર્યો છે. કદાચ તે નાસબીઓ દ્વારા કત્લના ભયને લીધે આમ કર્યું હશે કે જે અંતે બન્યું.

 

બ) એહલે સુન્નતના અન્ય સંદર્ભો:

  1. મુસ્નદે અહેમદ બીન હમ્બલ, ભાગ-1, પા. 185, 320, ભાગ-2, પા. 384, ભાગ-5, પાના નં. 322, ભાગ-5, પાના નં. 353.
  2. સોનને અલ બૈહાકી, ભાગ6, પા. 362.
  3. તહેઝીબ અલ તહેઝીબ, ભાગ-7, પા. 337
  4. મજમ અલ ઝવાએદ, ભાગ-6, પા. 150-151, ભાગ-9, પા. 123-124.
  5. અલ મુસ્તદરકે અલ સહીહૈન ભાગ-3, પાના નં. 38
  6. અલ તબકાત અલ કુબરા, ભાગ-2, પા. 1, હદીસ 80
  7. ક્ધઝુલ ઉમ્માલ હદીસ નં. 30, 128, 30, 130, 30, 132, 36, 496
  8. હિલ્યહ અલ મુત્તકીન, ભાગ-1, પા. 26
  9. તારીખે બગદાદી, ભાગ 7, પા. 401